SEVGİ...

Geçenlerde bir sitede şöyle bir söz vardı,"sevgi, muhtaç olana değil, hak edene verilir".
Vermeden kim alabilmiş ki bu sözü bu kadar net yazabiliyorlar anlayamadım. Sevgi hak edilmez kazanılır ve herkese verilir. Çocuklarımızı düşünün doğdukları andan itibaren sevmeye hatta ana rahmine düştüğü günden başlarız sevmeye, onlara bizim sevgimizi hak etmeleri için zaman mı vermemiz gerek veya kafamıza yatmayan bir haraketlerinde hayatımızdan çıkartmalı mıyız? Ya da evlerimizde beslediğimiz hayvanları düşünün, bu hayvanlardan neyi hak etmelerini bekleye biliriz?
Sevgi evrensel dildir, sevgi karşılık beklemeden verilen bir duygudur, sevgi insanlar ve diğer canlılar arasında hak gözetmeden yaşanır, sevgi sadece bu dünyada işimize yarar.
Ancak bencil insanların güya sevgilerini yüceltmek adına kullandığı bir cümle olabilir, halbuki karşılıksız verilen sevgi en yüce sevgidir. Çocuklarımıza ve hayvanlarımıza verdiğimiz sevginin karşılığını hiç almayı düşünür müyüz?
Sevgi sadece aşık olduğumuz insana karşı hissedilen bir duygu değildir ve böyle yorumlanması da yanlıştır. Aşık olduğumuz insana bile sevgimizi vermeden alamayız, hepimizin sevilmeye, sevmeye ihtiyacı vardır ama önce vermeyi bilmeliyiz.
Bırakın bu aptalca sözleri, Mevlana gibi bir insana sahibiz, gönül gözü açılmış nadir kişilerden, kullanacaksanız onun sözlerini kullanın, örnek alacaksanız Mevlana'yı örnek alın, alın ki sevmek nasıl olur öğrenin.