Gözlerine ilk baktığımda dünyamı gördüm ve peşinden geldim. Düşünmedim ne olacağını sürüklendim o yeşilliklere, küçüktüm sen gibi, ama yüreklerdeki aşk kocamandı. Kimse anlamadı sevgimizi, anlatamadık. Küçüktük, biraz büyümüş olsaydık, kimseye anlatmak zorunda kalmazdık kendimizi, aşkımızı… Canımızı yaktılar, onların doğruları ile bizim doğrularımız bir değildi, küçüktük ve onların doğruları galip çıktı.
O gözlerde benim dünyam vardı, onlar olmadan yaşayamazdım, küçüktük anlamadılar, olmaz dediler, yanlış dediler, dünyanı alacağız ve sen yaşayacaksın dediler. Küçüktük sesimi duyuramadım,küçüktük dik duramadık.
Ayırdılar bizi, görmedik, konuşamadık yıllarca, ama yürekler attı, kimse engel olamadı, düşüncelerimize ve sevgimize…
Yaşamış olmak için yaşandı hayatlar, kandırmacalar kendini, gerçek olmayan gerçeklere inanarak, başka hayatlarda kaybolarak, kendi doğrularından uzak…
Düşüncelerde var olduk hep, engel olamadılar sevgilere, gizli ağlamalara, inat edip gelmeyeceğini bile bile umutla beklemelere, bizi anlamayanlar aşk bitti sandılar, dışarıda mevsim kıştı ama yüreklerde hep bahar yaşandı ve kimse engel olamadı. Yeşerdikçe yeşerdi aşk yüreklerde yanında olmadan, dokunmadan, hissetmeden, görmeden, konuşmadan, büyüdü serpildi aşk… Biz bile anlamadık.
Biz büyüdük, söz hakkımız olduğunu fark ettik, güç topladık, aşka sahip çıkma zamanı dedik. Kendi doğrularımız var dedik, dik durduk, artık yaşamalıyız dedik. Kaybolmuştuk ama bulduk, yıllar sonra var mısın dedik ve elele verdik. Ses çıkmadı bu sefer, itiraz edenler sustu, istemeseler de karışamadılar. Dünyamı tekrar buldum, gördüm gözlerinde…
Kenetlendik,” artık geri dönüşü yok “ dedin, “ eğer olursa otobanda çok büyük bir kaza olur” dedin, “tut elimi gel dünyama yaşa benimle” dedin, korkmadım “ tamam “ dedim. “ Sen olunca işin ucunda, gözüm kara” dedim, “ sen her şeyimsin, sakın beni bırakma biterim” dedin. “ seni göreceğim gün için yaşadım bunca yıl” dedim, “ sensizlik beni öldürür” dedim.
Seni ilk gördüğümde kalbim yerinden çıkacakmış gibi çarpıyor, içimde sakladığım kuşlar kanatlarını çırparak beni titretiyordu, kollarında ne kadar titredim hatırlamıyorum. Gözlerinde kendimi gördüm, dünyamı gördüm, sende benim gibi saklamışsın.
20 yılımızı verdik bu aşka, hasretle büyüttük, bizde büyüdük. Olmaz diyenler olur dediler, sesler sustu artık biz konuşmaya başladık. Küçüktük bizi yemeye kalktılar, susturmaya çalıştırdılar, ama yürekler konuştu, engel olamadılar. Konuşan yürekler tekrar buluştu, ölene kadar…
Aşk ayrı olsan da hissetmektir, aşk her gün sevgili değiştirmek değildir, aşk, sevgini yüreğinde büyütmektir, aşk son bir kez onu görebilmek için yaşamaktır, aşk yaşama amacıdır, aşk benim, aşk sensin…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder