Bir arkadaşınız sizi üzecek bir şey yaptı, tacize uğradınız, üzerinize iftira attılar, arabanıza çarptılar, kapkaçla eşyanız çalındı, annenizden azar işittiniz, eşinizden dayak yediniz,evinize hırsız girdi, eşiniz sizi aldattı vs…
Affetmeniz ne kadar sürer? Yoksa aman be oldu bir kere deyip üzerinde durmazmısınız?
İnsan hayatında kimi daha kolay affedebiliyor veya yaptığı hatalara hep geçerli bir kılıf bulabiliyor, düşündünüz mü?
Aynaya baktığınızda gördüğünüz şahsı, evet kendinizi… en kolay affettiğiniz insan, siz! Her şeyi yapın her kötülüğü, vicdan bir süre sonra alışıyor ve affetme duygusu kendiniz için çok iyi çalışıyor. Yapılan her kötülüğe, her hataya bir kılıf hazır zaten…
Aslında tam tersi olmalı değil mi, başkalarını zor affetmektense kendimizle savaşımız olmalı, ama zamanımızda bencillik hat safhada olduğu için kendini çok kolay affedebiliyor. Bize yapılan bir hatayı biz başkasına yaptığımızda hemen geçerli bir sebep bularak kendimizi rahatlatıyor ve arkamıza bakmadan gidebiliyoruz.
Bu kadar kolay olmamalı, vicdan daha fazla mesai yapmalı ve hatalar daha aza inmeli…
Özellikle çocuklarımıza bunu aşılamalıyız ki, kaybolmak üzere olan değer yargılarına sahip çıkarak canlandırsınlar. İnsan hatalardan ve kötülüklerden nasıl başkasını zor affedebiliyorsa kendine de aynı muameleyi yapmalıdır.
Lütfen kendinizi bu kadar kolay affetmeyin, hatta hatalı olduğunuz bir şey için kendinize ceza verin, nefsinizi terbiye edin. Kendinizi ne kadar zor affederseniz, başkalarına da o kadar hata yapma şansınız azalmış olacak, kendinize ürettiğiniz geçerli sebepleri başkaları içinde üretin, yüreğinizi yumuşatın,
İşte o zaman eşitlik var olur, o zaman değerler kaybolmaz, o zaman hatalar ve kötülükler en aza iner, o zaman gülümseyen insan sayısı git gide artar, o zaman bencillik olmaz ve o zaman insanlar empati kurmayı öğrenir, yalansız dolansız bir dünya adına…
Affetmeniz ne kadar sürer? Yoksa aman be oldu bir kere deyip üzerinde durmazmısınız?
İnsan hayatında kimi daha kolay affedebiliyor veya yaptığı hatalara hep geçerli bir kılıf bulabiliyor, düşündünüz mü?
Aynaya baktığınızda gördüğünüz şahsı, evet kendinizi… en kolay affettiğiniz insan, siz! Her şeyi yapın her kötülüğü, vicdan bir süre sonra alışıyor ve affetme duygusu kendiniz için çok iyi çalışıyor. Yapılan her kötülüğe, her hataya bir kılıf hazır zaten…
Aslında tam tersi olmalı değil mi, başkalarını zor affetmektense kendimizle savaşımız olmalı, ama zamanımızda bencillik hat safhada olduğu için kendini çok kolay affedebiliyor. Bize yapılan bir hatayı biz başkasına yaptığımızda hemen geçerli bir sebep bularak kendimizi rahatlatıyor ve arkamıza bakmadan gidebiliyoruz.
Bu kadar kolay olmamalı, vicdan daha fazla mesai yapmalı ve hatalar daha aza inmeli…
Özellikle çocuklarımıza bunu aşılamalıyız ki, kaybolmak üzere olan değer yargılarına sahip çıkarak canlandırsınlar. İnsan hatalardan ve kötülüklerden nasıl başkasını zor affedebiliyorsa kendine de aynı muameleyi yapmalıdır.
Lütfen kendinizi bu kadar kolay affetmeyin, hatta hatalı olduğunuz bir şey için kendinize ceza verin, nefsinizi terbiye edin. Kendinizi ne kadar zor affederseniz, başkalarına da o kadar hata yapma şansınız azalmış olacak, kendinize ürettiğiniz geçerli sebepleri başkaları içinde üretin, yüreğinizi yumuşatın,
İşte o zaman eşitlik var olur, o zaman değerler kaybolmaz, o zaman hatalar ve kötülükler en aza iner, o zaman gülümseyen insan sayısı git gide artar, o zaman bencillik olmaz ve o zaman insanlar empati kurmayı öğrenir, yalansız dolansız bir dünya adına…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder